July 02, 2009

Meiga 0.2.1 released

This is a minor release that includes a couple of bug fixes that will make Meiga to properly work on Fedora systems and also to work with those routers exposing a WANPPPConnection by UPnP instead of a WANIPConnection.

As always, you can download it from http://meiga.igalia.com. This time a new package for Ubuntu Jaunty on amd64 is also available for users having that architecture.

por eocanha el July 02, 2009 10:32 PM

4 hours for Gran Canaria

Last year i was travelling to Istambul because of GUADEC. Now, after a year, i’m travelling to Gran Canaria to attend the Gran Canaria Desktop Summit, in 4 hours from now i’ll be landing to Gran Canaria. This island is a new destination for me although i’ve been to Canary Islands five times before.

This year we are having a join event with GNOME and KDE people, the program of the event is really exciting, and i expect that our local team isn’t exhausted after the hard work they have been doing during last months. We expect more than 1000 people in the conference so success is assured, although weather seems to be cloudy until tuesday, but this wouldn’t be a problem because temperature is around 24 degrees.

I’m try too keep you informed about how everything is goin in Gran Canaria, and the rest of Igalia crew will give a lot of reports because we are more than 24 people attending Gran Canaria Desktop Summit with several talks in GUADEC track. We are already sponsoring the conference :-).

Don’t forget attending GUADEC-ES, this year we have really good talks.

por txenoo el July 02, 2009 06:56 AM

July 01, 2009

Counting down for Guadec!

As many of you know only two days are left now for Guadec and Guadec-es 2009, which will be located this year in Las Palmas de Gran Canaria and which will be a “little bit” special this year because it will took place along with Akademy and Akademy-es. Actually, that’s why this year it’s named “Gran Canaria Desktop Summit”.

Thus, even though I had a great time last year in Madrid and Istanbul, I’m sure this time we’re going to have fun as never before and that it will be a perfect environment for sharing ideas, thoughts, knowledge… and perhaps even some beer at the wild parties social events both with the GNOME and KDE guys ;-).

I’m really really looking forward to being there with the rest of Igalia gang to start enjoying “the Guadec experience“… can’t actually believe I’ll be there just in three days! :-)

See you there guys!

por msanchez el July 01, 2009 03:44 PM

Meiga talk at Guadec-ES scheduled

The final schedule for Guadec-ES has been published. The talk “Meiga: compartiendo contenidos de forma ligera desde el escritorio” will be given on Thursday July 9th from 11:00 to 12:00.

El horario final para la Guadec-ES acaba de publicarse. La charla “Meiga: compartiendo contenidos de forma ligera desde el escritorio” será impartida el Jueves 9 de Julio de 11:00 a 12:00.

por eocanha el July 01, 2009 07:53 AM

June 30, 2009

Horarios VI GUADEC-ES (Gran Canaria 8-9 Julio 2009)

Os presento los horarios y ponencias de la VI GUADEC Hispana dentro del Gran Canaria Desktop Summit que tendrá lugar los días 8 y 9 de julio de 2009. ACTUALIZACION Ya está disponible el programa con el resumen de las charlas y la biografía de los autores.

Me gustaría destacar la calidad y variedad de las ponencias presentadas por los autores de la comunidad de GNOME HISPANO, con un programa para todos los gustos.

Querría agradecer también la presencia de Federico Mena que será el encargado de la charla inagural y toda la comunidad hispana que se ha acercado desde América para el evento.

MIERCOLES 8 JULIO
10:00-11:00 Enanos con Gorrito - GNOME para novatos,Federico Mena-Quintero
11:00-12:00 Cómo incorporarse al escuadrón de control de calidad de GNOME, Pedro Villavicencio Garrido
12:00-13:00 Minería de datos de los repositorios de Gnome, Germán Póo Caamaño
13:00-15:00 ALMUERZO
15:00-15:30 Introducción al Desarrollo en Escritorios Libres, Fernando Herrera, Alvaro del Castillo
15:30-16:30 Un vistazo a Vala, Víctor Manuel Jáquez Leal
16:30-18:30 Git para desarrolladores de GNOME, Alberto García
18:30-19:30 ASAMBLEA GNOME HISPANO
JUEVES 9 JULIO
10:00-11:00 GTK+ 3.0, paso a paso, Carlos Garnacho
11:00-12:00 Meiga: compartiendo contenidos de forma ligera desde el escritorio, Enrique Ocaña González
12:00-13:00 Mistelix: una aplicación de autoría de DVD y presentación de diapositivas, Jordi Mas
13:00-15:00 ALMUERZO
15:00-16:00 Tracker. ?Qué he hecho yo para indexar esto?, Ivan Frade
16:00-17:00 BoF: ¿Qué es lo que hace el Board de GNOME?, Diego Escalante Urrelo
17:00-18:00 Tarefas: una aplicación cliente/servidor y multi-backend de GTD para GNOME, Maemo.org y Moblin.org, Javier Jardón, Manuel Fontán, Manuel Rego, José Pousa, Beatriz Montero, José puente, Pedro García, Alicia Sarmiento
18:00-19:00 Taller de introduccion a contribuciones artisticas en el proyecto GNOME, Alberto Ruiz

por txenoo el June 30, 2009 10:19 PM

June 29, 2009

Simple HTTP server in Python

Reading blog comments about Meiga out there, I’ve found one particularly interesting. Python has an embedded HTTP server that can serve the current directory from a given port. It can be instanced for port 8282 simply issuing this command:

  python -m SimpleHTTPServer 8282

The funny thing is that… it works on the N810 also!

More info about SimpleHTTPServer here.

por eocanha el June 29, 2009 07:59 AM

June 28, 2009

Un bodrio sin fin

He acabado de leer Un mundo sin fin, de Ken Follet. La afamada secuela a Los pilares de la tierra. Estaba hasta las narices del libro. Me alegro de haberlo acabado.

El libro presenta a unos personajes en los primeros capítulos y luego los acompaña a lo largo de su vida, narrando lo que les sucede. De fondo, la Peste Negra y la Guerra de los Cien Años. Cerca de 1200 páginas llenas de intrigas, sexo, muerte, sangre y lágrimas.

Se podría simplificar el argumento diciendo que al principio del libro se presentan a los buenos y a los malos, que más o menos ya vas viendo de qué palo van, y al final cada uno tiene su merecido. Por el medio, hay algunos personajes nuevos que no tienen demasiada importancia, y los personajes principales se lían entre sí como si fuera "Sensación de vivir". También lloran sin parar: perdí la cuenta de las veces que leí la expresión "ojos arrasados en lágrimas". Cuéntenlas por mí si leen el libro.

El libro se me hizo demasiado largo porque no le vi un rumbo claro. En una historia partes de una situación estable que, por cualquier razón, se desequilibra. Neo descubre lo que es Matrix, Connor Rooney mata a McGovern y el hijo de Sullivan lo ve (Camino de Perdición), una gripe mortal llamada Captain Trips mata al 90% de la población mundial (The Stand), Frodo hereda el anillo de su tío Bilbo, R2-D2 aparece en la granja de humedad del tío de Luke Skywalker con un mensaje secreto ... ese mazazo que destroza el status quo es lo que te hace seguir leyendo. ¿Cómo afectará a los personajes? ¿Cómo se resolverá esa tensión? ¿Cómo se llegará otra vez al equilibrio?

En "Un mundo sin fin" no hay algo tan claro como eso. Está más o menos claro cómo empieza todo, pero más que mazazo es un golpecito. Después de 1200 páginas, cuando descubres cuál era el gran secreto que llevaba oculto casi cuarenta años ves que ya no tiene importancia. Acaba siendo sólo una baza menor en uno de los "arcos argumentales" del libro.

Hay desengaños amorosos, violaciones, infidelidades, hijos ilegítimos, amores no correspondidos ... y sexo, mucho sexo. No me había dado cuenta hasta que me lo mencionaron, y luego me di cuenta de que no había capítulo sin algo de carnaza.

A veces parece que el argumento avanza, y que ya se dirige hacia algún sitio, y de repente pasa algo más o menos predecible que retrasa otras 100 páginas más el desenlace. Pasé la última mitad del libro pensando que la historia había sido estirada más allá de lo razonable. El libro está muy bien escrito: a pesar de que estás deseando dejarlo, sigues leyéndolo porque no bien acaba de resolverse un lío ya está otro en marcha. No te gusta, pero no puedes dejarlo. Como una droga: sabes que es mala, pero estás enganchado.

Y luego están los parecidos razonables con "Los pilares de la tierra". El personaje principal masculino bueno que es un artesano (y que es el que tiene el objetivo de construir algo grande; en el primer libro era la catedral). El personaje principal femenino bueno, novia/esposa del anterior, mujer de carácter y voluntariosa, líder natural y buena comerciante. El noble malvado que hace la vida imposible a los personajes buenos, y que tiene un ayudante amoral y de fidelidad a prueba de bombas para ayudarle en sus fechorías. El religioso intrigante con ansias de poder que, también, se enfrenta a los personajes buenos. ¿Les gustaron esos personajes en el primer libro? Felicidades, han vuelto (son sus descendientes) en éste.

Una decepción. Un rollazo. Léanlo sólo si tienen mucho tiempo libre y nada mejor a mano.

 

por xouba el June 28, 2009 10:00 PM

June 27, 2009

¿Por qué los científicos malvados construyen su guarida secreta en una isla volcánica?

Una isla volcánica tiene muchas ventajas para el científico malvado emprendedor:

Por supuesto, también tiene sus desventajas:

Jacobo Tarrío no es un científico malvado, pero se pasa demasiado tiempo pensando en cómo apoderarse de una isla, declarar la independencia, y luego gobernarla con puño de hierro.

por jacobo el June 27, 2009 09:56 AM

June 25, 2009

Ready for the Desktop Summit

Following our traditions, last Tuesday we had a very big party on the beach where we set everything on fire (this pic is not from this year, though).

Bonfires of Saint John, Corunha

That means one thing: Summer is finally here!

That also means that in less than 10 days I’m flying to Gran Canaria, along with many other Igalians, for the Desktop Summit. We have a few talks there this year, I’ll give two: an introduction to the new Hildon 2.2 and a Git workshop (this one at the Spanish GUADEC).

I’ve already been to Gran Canaria once some years ago, and I keep very good memories of that trip. The island is not very big and has some amazing landscapes, specially in the central part. The Maspalomas Dunes in the south are worth a visit too (a trip is being arranged by the organisation, see here, and hurry up if you’re interested), although that part of the island is full of hotels and I didn’t find it particularly beautiful.

I was in Las Palmas for less than a day and I remember it as a nice city. I think it’s going to be a great place for the Summit. I’m looking forward to seeing many people that I haven’t seen for a long time, and I hope that grouping together the GNOME and KDE teams in the same place for such an important event bears fruit sooner or later.

See you in Gran Canaria!

por berto el June 25, 2009 01:27 AM

June 23, 2009

Los libros y la Nube: LibraryThing.com

Hoy he creado otra instancia de mi persona en Internet: me he dado de alta en LibraryThing.com, que es un sitio web para guardar un catálogo de tus libros. Puedes mostrar el catálogo a otros usuarios del sitio, poner reviews, charlar sobre los libros y ver recomendaciones basadas en los que ya tienes. El catálogo de libros dados de alta es impresionante: 40 millones. Es casi seguro que cualquier libro que tengamos en casa también está listado en LibraryThing.

La motivación fue doble: tengo bastantes libros y espíritu de coleccionista. Me gusta la idea de tenerlos apuntados y organizados. Supongo que responde a algún desorden psicológico de tipo obsesivo-compulsivo, pero qué le voy a hacer. Sólo puedo escoger entre reprimirlo y dejarme llevar; y ya reprimimos suficientes impulsos diariamente como para añadir uno más.

La decisión de escoger un servicio online en lugar de un programa como Tellico o GCStar fue que soy un ferviente creyente en "la Nube". Seré feliz el día que pueda tener todos mis datos accesibles desde cualquier ordenador. Me encanta iGoogle y, aunque uso GMail como una cuenta IMAP, no descarto dar el salto al interfaz web un día de éstos.

Hay gente que se preocupa mucho por qué pasará con sus datos cuando dejen de estar en su ordenador y estén en los de una gran empresa de Internet. A mí no me preocupa demasiado. Mis datos no son tan interesantes como para que alguien cotilee; y si algún día lo son, ya me preocuparé. Ahora me preocupa más tener que usar subversion para sincronizar cosas entre el portátil y el ordenador de sobremesa (sobre todo cuando me olvido de hacer un commit), y no tenerlas disponibles fácilmente si me hace falta mirar algo desde el trabajo. O tener que configurar el mismo programa varias veces, según el ordenador en el que esté. Me hago viejo para esas cosas.

Así que, como les decía, ahora tengo usuario en LibraryThing. Iré poniendo libros poco a poco. Podré hacerlo desde cualquier ordenador de casa o algún día desde el trabajo, si de repente me acuerdo de un libro que tengo y siento la imperiosa necesidad de apuntarlo en ese mismo momento. Me gusta ver otros libros que pueden gustarme cada vez que selecciono uno que ya tengo. Me gusta ver la opinión de otra gente sobre libros que he leído, tanto para bien como para mal.

Me gusta la Nube.

por xouba el June 23, 2009 10:07 PM

June 18, 2009

Meiga 0.2.0 released + talk at Guadec ES

A new version of the Meiga tool has been released. The new features in this version are:

It can be downloaded from the project main page.

Meiga screenshot (log)

Moreover, the talk about Meiga presented for Guadec ES has been accepted. Don’t miss it if you’re going to take part in Guadec/GuadecES/aKademy and feel curious about this new tool.

por eocanha el June 18, 2009 11:47 PM

"xouba.net" recuperado

Por fin he recuperado el dominio "xouba.net". Lo había cogido como "regalo" al poner Ya.com, hace ya ... 7 años. Caray. Cómo pasa el tiempo.

El caso es que durante bastante tiempo colgué ahí mi música, hasta que un día, por descuido y un poco de desidia, el dominio caducó. No me importó mucho porque lo tenía bastante desorganizado y ya había pensado en "aparcarlo" hasta que tuviera algo mejor. Además, el dominio no era mío (como retrincos.net), sino de Ya.com. Me lo alquilaban, por decirlo así. Pensé que al caducar, y pasar uno o dos meses, podría volver a registrarlo. Tampoco es un dominio tan importante como para que eso fuera un problema.

Cuál fue mi sorpresa cuando vi que el dominio había sido renovado automáticamente (no por Ya.com, sino por un registrar aleatorio). Expiró en febrero de este año, y hoy, por casualidad, se me ocurrió mirar si estaba libre. Y como lo estaba, rápidamente lo compré para que nadie me lo vuelva a pisar.

Supongo que cuando tenga tiempo y ganas volveré a subir la música que tenía antes (si no la he borrado sin querer; crucen los dedos). Puede que incluso haga algo que se parezca más a una página web y menos a las prácticas de un cursillo de informática.

 

por xouba el June 18, 2009 07:00 PM

June 15, 2009

Contribuciones aceptadas para VI GUADEC-ES

Acaba de finalizar el proceso de revisión de ponencias para la VI edición de GUADEC-ES y aquí esta la lista de ponencias y talleres aceptados, desde GNOME HISPANO agradecemos a todos los ponentes las contribuciones enviadas.

A lo largo de esta semana se publicaran los horarios en la página web oficial del evento.

por txenoo el June 15, 2009 07:22 PM

Curiosities about parameters and variable declarations in Javascript

  1. <html>
  2. <body>
  3.  
  4. <script type="application/javascript;version=1.7">
  5.  
  6. function f1(parameter) {
  7.  alert(parameter);
  8. }
  9.  
  10. function f2(parameter) {
  11.  alert(parameter);
  12.  let parameter = "value";
  13. }
  14.  
  15. f1("hello");
  16. f2("hello");
  17.  
  18. </script>
  19.  
  20. </body>
  21. </html>

Continuing with the “Curiosities” serie, today I bring another one: Javascript doesn’t take too well the definition of a variable with the same name as a function parameter. If you do this, the parameter is lost.

Copy the code to a local file and try it yourself… Surprisingly, the second alert will print “undefined”.

por eocanha el June 15, 2009 12:21 PM

June 13, 2009

Eses días

Hai días que é mellor non se erguer da cama.
Días que aborrezo con toda a miña ánima.

Días nos que te ergues co pé esquerdo e,
nada máis facelo,
xa intúes que non vai ocorrer nada bo.

Días nos que dende pola mañá ben cedo,
ata ben entrada a noite,
o infinito fío das desgrazas
vai tecendo un nobelo
que medra exponencialmente
e semella non ter inversa.

Nobelo que te vai engulindo pouco a pouco,
coma se desfrutase coa túa dor,
mentres te vai esmagando.

Dor que che nubra a mente e os sentidos
e que non che deixa pensar, facer ou reaccionar
ante o que acontece ó teu arredor.

Hai días que é mellor non se erguer da cama.
E este semella ser un deles.



Adicado a todos aqueles que nalgún momento das súas enrevesadas vidas se sentiran de tal xeito. Lembrade que, logo da treboada, sempre vén a calma.

por Xuco (noreply@blogger.com) el June 13, 2009 10:38 PM

Verano GPUL X

Verano GPUL X

Formando parte de la celebración del décimo aniversario de GPUL, organizaremos cuatro sesiones temáticas:

Las actividades se celebrarán en la Facultad de Informática de la UDC, y la entrada será libre y gratuita.

Presenta una ponencia: Call for Papers

Call for Papers ampliado. Nueva fecha límite: 7 de Julio.

Décimo aniversario GPUL

leer más

por fid_jose el June 13, 2009 08:01 PM

El guante y el duelo

En estos tiempos en los que se han perdido las buenas costumbres del pasado, ya nadie sabe cómo desafiar a otra persona a un duelo. Como ejemplo de mi afirmación pondré a Homer Simpson, que en un episodio deambula con un guante en el bolsillo, listo para dar un guantazo a quien se cruce en su camino y decirle: “señor, lo desafío a un duelo”.

El problema es que Homer lo está haciendo mal.

En aquellos buenos tiempos pasados, había varias formas de solucionar las cuestiones de honor: las ofensas más leves se podían solucionar con una disculpa, pero las más graves causaban tal daño al honor de uno, que sólo era posible repararlo mediante la celebración de un duelo.

Y con esto llegamos a la función de los guantes en los duelos. Hoy en día, mucha gente piensa que, cuando uno era insultado y quería reparar su honor mediante un duelo, debía darle un guantazo a su ofensor. Sin embargo, en realidad se hacía al revés: el caballero ofendido se quitaría el guante y lo arrojaría delante de su ofensor; se suponía que éste debía, entonces, recoger el guante y abofetear a la persona originalmente insultada.

Esto se hacía así porque un guantazo era el insulto más grave que se podía infligir a un caballero, y sólo se podía reparar en un duelo. Por tanto, este gesto obligaba a reparar en duelo una ofensa que, en principio, se habría podido resolver por otros medios.

Uno podría pensar que el resultado final sería el mismo si el ofendido fuese quien le diera el guantazo al ofensor; sin embargo, esto haría que se inviertieran los papeles de “desafiante” y “desafiado”, con lo que eso supone a la hora de decidir quién elige el sitio y la hora, y quién elige las armas.

(Por supuesto, generalmente no era necesario dar realmente el guantazo; con recoger el guante ya se consideraba que el guantazo estaba dado y el desafío aceptado. Ahora bien, si uno todavía tenía ganas de seguir insultando, no había nada que le impidiese dar el guantazo).

Espero que, después de leer esto, sepáis qué hacer la próxima vez que necesitéis desafiar a alguien a un duelo.

por jacobo el June 13, 2009 01:48 PM

June 11, 2009

¿Por qué hay tan pocas máquinas del tiempo?

Todos sabemos lo que ocurre cuando se utiliza una máquina del tiempo: tarde o temprano, alguien mata a su abuelo, o le chiva a su yo del pasado los números de la lotería. Esto resulta en una paradoja temporal que acaba destruyendo el tejido mismo del Espacio-Tiempo.

Afortunadamente para nosotros, no tenemos que sufrir estos problemas con excesiva frecuencia. Una poco conocida propiedad de las máquinas del tiempo hace la mayoría de proyectos de construcción de máquinas del tiempo terminen en un fracaso.

Esta propiedad consiste en el hecho de que el Universo aborrece las paradojas temporales: como son imposibles, el Universo hace todo lo posible para que no existan. (Otra cosa que el Universo odia es que lo personifiquen).

Está garantizado que cada máquina del tiempo producirá paradojas temporales antes o después. Por lo tanto, la forma más fácil que tiene el Universo de asegurarse de que estas paradojas no existan consiste en impedir que la máquina del tiempo que las producirá exista.

De ahí la gran cantidad de accidentes sufridos por los científicos locos:

Éste es el motivo por el que hay tan pocas máquinas del tiempo en el mundo.

Jacobo Tarrío puede contestar a todas tus preguntas sobre Ciencia y Tecnología. Lo que pasa es que no quiere abusar.

por jacobo el June 11, 2009 11:21 PM

Madrid Mozilla Technologies Course - Pre-registro (y petición de becas)abierto

Otro curso interesante, que nos llega a través de GNU España:
 
Madrid Mozilla Technologies Course (Julio - Octubre 2009)
La Fundación Mozilla, Mozilla Europe y el grupo GSyC/LibreSoft de la Universidad Rey Juan Carlos (URJC) van a organizar un curso de tres meses sobre tecnologías Mozilla. Este curso es principalmente on-line, aunque incluye una semana de clase presencial en las dependencias de la Escuela Técnica Superior de Ingenieros de Telecomunicación de la URJC. La Fundación Mozilla y Mozilla Europa ayudará con becas a un número máximo de 20 estudiantes sufragando los gastos de viaje y alojamiento. Aquellos estudiantes que superen con éxito el curso obtendrán un diploma tanto de la URJC como de la Fundación Mozilla.

leer más

por tsao el June 11, 2009 09:21 AM

Cursos de verán da USC sobre software libre

Chéganos estas novas sobre uns interesantes cursos relacionados co software libre, sobre robótica e filosofía,  encadrados nos cursos de verán da USC:
II Xornadas de Control Automático e Robótica con Ferramentas Open Source 09
(http://www.dec.usc.es/xcarfos/)
Curso da "UNIVERSIDADE DE VERÁN 2009" da Universidade de Santiago de Compostela
(http://www.usc.es/cultura/uveran09.htm)
 
Datas: 14, 15, 16 e 17 de xullo de 2009

leer más

por tsao el June 11, 2009 09:09 AM

June 10, 2009

A rei morto, rei posto 3: ¡agora si!

Aquí o tedes, en toda a súa esplendor: o novo rei da casa.



Trátase dun Moreschi 472C, coas seguintes especificacións:


É de cor azul, aínda que tamén había noutras tres cores: negro, branco e vermello.

Preguntarédesvos por qué escollín o azul. Pois porque os acordeóns negros e os vermellos xa os teño moi vistos e porque o branco non me gustaba. En cambio, este azul eléctrico é precioso (aínda que iso si, un pouco rechamante de máis).

A continuación déixovos unhas poucas fotografías máis, para que poidades aprecialo un pouco mellor.



A casa Moreschi, como podedes supoñer, é italiana e ten unha longa tradición na fabricación de acordeóns. Leva facéndoo sen interrupcións dende 1910. A día de hoxe, pertence á casa Pigini, unha das grandes casas de acordeóns italianos.

A casa Moreschi leva ese nome na honra de Alessandro Moresqui, o considerado coma o último castrati.


Alessandro Moreschi (Monte Compatri, Roma, Italia, 11 de novembro de 1858 - † Roma, Italia, 21 de abril de 1922), cantante lírico italiano, considerado o último castrato da historia. Coñecéuselle coma o "l'angelo di Roma" (o anxo de Roma).

Nado no seo dunha familia católica pobre e prolífica, foi sometido a castración sobre o 1865 para curarlle unha hernia inguinal; ó parecer, era común na Italia da época curar a hernia con este procedemento.[1] Máis tarde, foi enviado a estudar canto á escola de Salvatore di San Lauro, baixo a dirección de Gaetano Capocci, un organista e compositor de música sacra, maestro di capella da basílica de San Xoán Laterano, quen promoveu a súa aceptación no Coro da Capilla Sixtina (1883). Posto que a castración infantil con fins artísticos fora prohibida dende 1870 en adiante, Moreschi argumentou que a súa tivo lugar antes da promulgación da norma prohibitoria.

Alessandro foi solista do Coro Sixtino entre 1883 e 1898. Este último ano asumiu a dirección do mesmo, cargo no cal se mantivo ata 1913, combinando as súas actividades administrativas coas que tiña inherentes ó canto.

Do seu repertorio coral quedounos unha serie de gravacións realizadas entre 1902 e 1904, no que interpretou dez obras compostas especialmente para a súa tesitura. Estas gravacións teñen un valor excepcional porque son o único testemuño en formato magnético que nos chegou do canto dos castrati. Logo de analizalas, chégase claramente á conclusión de que se trata dunha voz potente, pero moi mediocre e destemperada, características que deben atribuirse a que non contou coa educación musical que si recibiron os grandes castrati do seculo XVIII, época na que estes alcanzaron a gloria. Para cando Moreschi iniciou a súa carreira artística, xa morrera fai bastante tempo o último dos famosos cantantes evirados, Xoán Bautista Stracciavelutti (máis coñecido polo seu apelido modificado, Velluti).

Os últimos anos de súa vida transcorreron inmersos na soidade para Alessandro, quen morreu sen a compaña do seu fillo adoptivo, quen se converteu en actor.

por Xuco (noreply@blogger.com) el June 10, 2009 07:15 PM

June 09, 2009

Pequeno susto

Hoxe pola mañá tiven un pequeno percance co meu prehistórico pseudo-portátil. Estaba a piques de saír da reunión que mantivemos os integrantes do Paso de Ecuador 2009 da FIC cando, ó mover a cadeira na que tiña a mochila do portátil aberta e co portátil dentro, a gravidade fixo o seu temido efecto e a mochila caeu polo seu propio peso dando un pinchacarneiro.

Nun principio non pareceu gran cousa. Caeu sobre a parte acolchada e dende pouca altura. Xa se ten intentado suicidar dende alturas maiores. Pero cando cheguei á casa, puxen o portátil sobre o escritorio e intentei prendelo, fixo un amago (prendeu, hiperventilou e intentou amosar a pantalla de carga da bios) e morreu.

¡Merda! Foi o primeiro que pensei. Porque estas cousas sempre pasan o día menos indicado (ódiote Murphy). E é que este venres teño a última entrega de SO2 e a práctica aínda está sen rematar (logo decateime de que non era maior problema, xa que tiña copia na conta de correo). Aínda menos mal que hoxe entreguei a última de PSI e o venres pasado a última de IU. De tódolos xeitos, non tiña copia de respaldo do disco duro, xa que sempre a fago ó rematar o cadrimestre, cando xa teño todo entregado e podo facer copias definitivas. Así que me amolou bastante pensar que ía perder todo o que fixen durante catro longos meses.

Pero poñámonos en situación. Eran xa as tres da tarde. Viña baldado da facultade. O comedor pechábame en media hora. Así que tiña que intentar arranxalo en vinte minutos se quería ir xantar despreocupado.

Desenchúfoo. Probo a prendelo sobre a batería. Nada. Viceversa. Tampouco. Con todo. Máis do mesmo.

Tiro de desparafusador. Abro o compartimento do disco duro, a ver se se soltou, se morreu ou algo. Quítoo e vólvoo poñer. Péchoo. Volvo prendelo. Caldeiro outra vez.

Abro o outro compartimento inferior. Comprobo que o ventilador esté ben enchufado. Todo correcto. Novo intento, novo fracaso.

Miro o reloxo. As 15:25. Non queda outra. Terei que baixar xantar sen telo amañando. Collo o bono do comedor e a chave e saio pola porta botando pestes. Xanto de mala gana (aínda non sei cómo non o botei todo fóra) e subo rapidamente.

Toca profundizar un pouco máis. Desmonto o o ventilador, o filtro-disipador e o procesador. Vólvoo montar todo. Doulle a volta ó becho. Desmonto o teclado e a tapa que protexe a memoria ram, entre outras cousas (demo de tapa, o que me levou quitala). Quedo pampo ollando o tremendamente blindada que vén a memoria ram (nunca me dera por abrir ese compartimento en concreto). Desmóntoa e vólvoa montar, non sen traballo. Volvo montar todo por enésima vez. Doulle ó botón de acendido e (logo duns segundos de angustia)...

¡Funciona! ¡Funciona! ¡Fódete Murphy! Fixen pasar ó anano cabrón do procesador do paro forzoso a traballos forzados. ¡Para que logo digan que hai crise!

E así foi como perdín hoxe dúas horas do meu prezado tempo. Tempo que preciso para estudar para os exames e que nunca sobra.

Supoño que a vós tampouco vos sobra, pero ás veces non está de máis distraerse un pouco para desestresar. E se pode ser botando unha risada (aínda que sexa a conta de desgracias alleas), mellor que mellor.

¡Agardo que vos prestase!

PD: por min ride todo o que queirades, que para algo o puxen aquí, como unha anécdota máis.

por Xuco (noreply@blogger.com) el June 09, 2009 11:36 PM

June 08, 2009

Humble superpowers

A couple of weeks ago I started doing press-ups. Now I've gone from I-can-barely-do-five to I-can-mostly-do-ten, which is actually a lot of progress.

I feel like I've acquired a superpower. When Clark Kent walks around Metropolis, he thinks “if a supervillain came, I would be able to jump that building”. When I walk around the office, I think “if a drill sergeant came, I would be able to drop and give him twenty”.

Some superpowers are humbler than others.

por jacobo el June 08, 2009 10:10 PM

June 07, 2009

Fe de erratas y rectificaciones

Es cierto que quien tiene boca se equivoca. En algunas de nuestras noticias anteriores hemos cometido algunos errores que ahora deseamos rectificar.

por jacobo el June 07, 2009 06:26 PM

¿Quién teme a la Ubuntu feroz?

Mucha gente del mundo Debian dice que Ubuntu va a acabar con la distribución. Que la corrompe, que la prostituye, etc etc. Pero no es así. De hecho, estos días he visto una noticia que significa más bien lo contrario: Google publica una preview de Chrome para Linux, y las distribuciones soportadas son ... Ubuntu y Debian. ¿Dónde están Red Hat y Suse? ¿Y las otras distribuciones basadas en Debian (Xandros, por ejemplo, famosa por venir con los Eee PC)?

Me parece que el soporte de Chrome para Debian es un efecto colateral del soporte de Ubuntu. Ubuntu es tan popular que no puede ser ignorada. Y Debian, como mamá de Ubuntu, se beneficia.

A todos los que les guste Debian debería gustarles Ubuntu. Es el triunfo de la filosofía Debian, envuelta para regalo. Es la prueba fehaciente de que los cimientos de la distribución están tan bien hechos que pueden soportar una distribución para servidor y una distribución para escritorio que haga más viable eso de "dominar el mundo" que dijo Linus hace tanto tiempo.

Así que si tenemos Google Chrome para Debian, es gracias a Ubuntu. Y si permitir a los "debianitas" usar el latest and greatest software es la forma en la que Ubuntu va a acabar con Debian ... no sé. Se me ocurren peores formas de morir.

 

por xouba el June 07, 2009 05:45 PM

June 05, 2009

frogr: flickr remote organizer for GNOME

Right some days before than my son was born I started to hack a bit on a new and small project to develop a C-based flickr manager for GNOME, as current alternatives out there (which I were extensively using for more than a year), even thought being great applications, were not by all means what I was looking for or, in other words, what I would expect from a GNOME application which would not only allow me to upload pictures, but also to do a couple more of things like re-tagging pictures or managing albums for instance.

Therefore, bearing in mind how my new responsibilities as a father would add an extra level of challenge to the idea of developing an application when having even less time, I decided to go ahead with it and try to write some basic lines of code to see how feasible this could be. And after two months since I came up with this idea, although I could not of course code everyday (not even every week), I decided some days ago to push this forward and to really acquire the commitment of going ahead with the project in my spare time, even thought there’s not too much nowadays ;-)

So here I am, introducing this new project, so hopefully someone else could like to join this quest and help me to build a full featured flickr manager for our beloved favourite desktop environment. Have to say, of course, that the project is now at a very early stage (no debian package, only basic features, horrible UI…) but please don’t be scared of it just because of that :-). Moreover, in the other hand I have to say as well that at least it already performs the most basic features I thought of for this stage, which are:

As you can see this is not too much, but the plan is follow the “release early release often” approach, so that’s why I’m doing this right now. Later on (hopefully soon) many other features will be implemented, which should make of this app a great tool for flickr fans like me… and I guess the code base to make this a reality is already written so now it’s a matter of implementing one feature after another.

Please take a look to the TODO file in case you’re interested in participate, and if you want a more comprehensive list of tasks I think should be the next ones. And obviously I’m open to suggestions so don’t hesitate to comment, propose or criticism anything you want.

To finish with this, I’d like to leave here some pointers, in case you were somehow interested on this project:

So that’s all I guess. Now it’s time for me to continue the development… and for you to start getting involved ;-).

C’mon, flickr maniac, what are you waiting for?

PS: Thanks Adrian for providing a logo for the project. Quite a nice way to get a first contribution with the project ;-)

por msanchez el June 05, 2009 04:25 PM

June 04, 2009

They were killed looking for freedom

In my window

A humble tribute in my window. Never forget.

Tiananmen Square 1989-2009

por 曹 tsao el June 04, 2009 10:09 PM

June 03, 2009

Meiga 0.1.0 released

As presented on my last post, I’ve been working in Meiga, a lightweight content sharing tool for the desktop.

What you could find these days in the git repository was a beta. I’ve been working last days in the final details and now it’s ready to be released. Here it is:



http://meiga.igalia.com

There you will find packages for Ubuntu Hardy, Intrepid and Jaunty, as well as a link to the source code.

I hope you to enjoy it as much as I’ve enjoyed writing it. Of course, comments and improvement suggestions for next versions are welcome. :)

por eocanha el June 03, 2009 10:32 PM

Bye bye 3D logo…

As some of you might know, up to now there was a 3D version (please let me stress the fact that it was a version, not an official logo) of the the Igalia logo in the Cool stuff section of this blog. Such a thing was the humble result of me trying out blender for an afternoon some time ago, and did not intend to be an official logo of Igalia at all… just think of me being not very original and looking for something easy to try and I think you’ll get the point :-)

Unfortunately, I found out during this years that this crappish version of the official logo was eventually used here and there as if it was the official one, even in banners at conferences or workshops we were sponsoring, which was not actually a good thing, as you can guess.

So, I’ve just removed today the 3D logo and its sources files from the Cool stuff section, so you’ll no longer find it there.

At last but not least, let me ask you that, if you already have a copy of that fake logo and were planning to use it at some point, it would be far much better and really appreciated if you could use the official one. If such an image is not enough for you in terms of size or quality, just ask us and we’ll provide you a better (and hopefully vectorial) version of it if needed.

por msanchez el June 03, 2009 08:52 AM

June 01, 2009

Notas después de un paseo por Dublín

(No necesariamente en orden cronológico).

por jacobo el June 01, 2009 04:36 PM

May 29, 2009

Meiga: lightweight content sharing from the desktop

No, this time I’m not going to talk about the wonderful new Igalia office opening party, nor about the Igalia summit that we’re going to have this weekend in a hotel near Santiago de Compostela. This time I’m going to talk about a new free software project I’ve been working on to take advantage of the paid hackfest ours that our company provides us. Ladies and gentlemen, I’m proud to present the Meiga project to you.

As all of you already know, the current trend in the Internet is to publish contents in centralized servers to be shared to other people. Nevertheless, sometimes it’s handy for users to be able to serve their own contents directly from their desktops in a convenient way (instead of using a pendrive, for instance). Why bothering about publishing your contents if you can share them directly from your desktop to the LAN or even to the whole Internet?

To satisfy this need we’ve created Meiga, a tool that makes possible to share selected local directories via web. But that’s only the beginning. In fact, the ultimate goal of the project is to serve as a common publishing point for other desktop applications, such as the file manager, picture viewers or music players.

Meiga is lightweight, easy to use, network friendly and also application friendly. It’s written in a mix of Vala and pure C code, using existing Gnome technologies to perform its tasks: libsoup is used as a simpler alternative to fat web servers, libgupnp is in charge of doing port redirections if the network router supports UPnP, and DBUS exposes a public API to allow the GUI and third party applications to control what is served. Some advanced publishing features are already implemented, like the feed server that can render an RSS view of a given directory.

From the educational point of view, the source code of this project is a live example of Vala technology usage: pure Vala programming, different alternatives to interface Vala with pure C code (using Vapi files or running a child executable program) or the usage of a “programmable context” to handle sequentiation of asynchronous operations. An autotools based build system completes the set of interesting features. This system uses a Vapi file to pass configuration parameters from the config.h to the Vala program. Finally, some additional rule files allow the building of a Debian package, the last step to make the program available to final users in a convenient way.

Meiga is free software. It’s released under GPL 2.0 and can be downloaded just typing:

git clone http://git.igalia.com/meiga.git

por eocanha el May 29, 2009 12:05 AM

May 27, 2009

Introducing Sergio and our brand new office at the same time

As it was announced a long time ago, I was about to be a father soon… and look at me, the time has already come some weeks ago, and now I am actually a father since April the 15th. So, after one prudent month to better get in touch with him and get used not to sleep too much, the day before yesterday seemed to be like the perfect day to introduce him to a lot of people, friends and workmates, making the most of the Igalia’s new office opening party :-).

And there we were: Isa, Sergio and me in the middle of a party with a lot of people enjoying a very good time and having a lot of fun talking and having some beers (not the baby, though) both with people I use to see often and with people who I did not know of since several months (even years) ago… and among that personal satisfaction and fun, it was also great to hear a lot of comments like “what a awesome office dude” or “this is a really nice party, thanks for inviting me” all around the office. Some people inside Igalia pushed and worked really hard for this “working paradise” to be a reality and it finally even exceeded all the expectations, so this kind of comments are always welcome and very appreciated. So thanks!

In the other hand, and as it’s obvious (read this with a “tipical proud father voice”), people made a lot of (very nice) comments to me about my son who, by the way, behave incredibly well (very quiet all the time, even being in the middle of ~150  people talking (or shouting, remember we’re Spaniards ;-)) all the time. I only hope he keeps being so good as he’s now in the future, but that’s kind of question impossible to be answered right now. Only time will tell but in the meanwhile I can say he’s just great and that is the best thing which happened to me EVER :-)

Well, and that’s all. Today it was a long day of work and now I need to go to bed to sleep t least, say, 3-4 hours depending on “you know what” ;-)

If you wish, and of some other mates already told in their blogs, you can see some pictures in my flickr profile, both just about the new office or about the opening party. More pictures also available in Igalia’s flickr album and Enrique’s picasa gallery.

See you guys!

por msanchez el May 27, 2009 10:50 PM

GUADEC-ES: Petición de Contribuciones

Ya está disponible la petición de contribuciones de la VI GUADEC-ES que se celebrará en Gran Canaria el 8 y 9 de julio de 2009.Este año GUADEC-ES se organiza en colaboración con la organización del Gran Canaria Desktop Summit junto con la GUADEC y aKademy y nuestra hermana aKademy-ES. Desde la organización os animamos a que enviéis vuestras contribuciones antes del 10 de Junio en forma de abstract de 500 palabras describiendo el contenido de las charlas.

Las temáticas para este año son las siguientes:

La idea inicial será dedicar el miercoles para sesiones de introducción y tutoriales sobre la plataforma GNOME y el jueves dedicado a la sesión de charlas y ponencias con las nuevas ideas de nuestra comunidad en GNOME. Estamos ansiosos de recibir vuestras propuestas.

Me gustaría agradecer la colaboración por parte de la organización del evento a la hora de gestionar un espacio adecuado para organizar la GUADEC-ES.

Nos vemos en Gran Canaria.

por txenoo el May 27, 2009 11:05 AM

May 24, 2009

Fe de erratas

Semella que por un casual tiña mal configurado o sistema de comentarios e a bitácora non permitía facer ningunha valoración sobre as entradas.

Agora xa queda amañado. Graciñas David. (",)

por Xuco (noreply@blogger.com) el May 24, 2009 08:53 PM

IV Xornadas de Anime

Un ano máis, celebráronse as Xornadas de Anime na FIC. E xa imos polas cuartas. Por mor de varios imprevistos e coincidencias, este ano caeron moi tarde: do 19 ó 21 de maio (de martes a xoves). Quizáis por isto resentiu bastante a asistencia este ano.


Ó se extender durante tres días e 5 horas cada día (de 16:00 a 21:00 horas), o programa de proxeccións foi amplísimo.



Ademáis, houbo multitude de concursos entre as proxeccións. E este ano, animeime a participar por primeira vez, aínda que só fose polas risas. Se mal non me lembro, participei nos concursos de trivial sobre as xornadas do ano pasado (aquí levei coma premio o manga de Dominion), de adiviñar openings de series (neste non levei nada -vergoña me tiña que dar-), de ondas vitais (quedei segundo, e iso que non tiña pensado participar nin de broma, pero sacáronme á palestra por clamor popular -xa me vingarei, xD-) e de cosplays (no que gañei o primeiro tomo do manga Maison Ikkoku). A continuación déixovos unhas cantas imaxes que dan fe da miña participación.

Estas son do concurso de ondas vitais.



E estas outras do concurso de cosplays do terceiro día. O meu cosplay era de Kenshiro de El puño de la estrella del norte (aínda que me asemellase máis ó protagonista do manga -que ten outro nome- có do anime -qué lle vou facer, se non teño traxe de coiro, xD-).


Ademáis houbo outros concursos coma o de recoñecer series a partir de capturas de imaxe, o de fusións, ou o de bailar o tema principal de Suzumiya Haruhi no Yūutsu (tamén pensei en participar nestes, pero non daba feito, xD).

Resumindo, tres días de risas continuas, cheos de grandes momentos e agradables descubrimentos.

Sei que me deixo moitas cousas polo medio e que noutras non profundizo todo o que debería, pero se queredes saber máis do que aconteceu, recoméndovos que entredes na páxina, na retransmisión e nos foros do evento.

Graciñas a tódolos fotógrafos.

por Xuco (noreply@blogger.com) el May 24, 2009 12:31 PM

En memoria de mi gato.

En mi casa teníamos un gato, pero desgraciadamente se puso muy enfermo y, después de varios días en el veterinario, ya no se recuperó. Murió con una inyección para que no sufriera más. Tenía unos 6 años.

Tener este gato fue toda una sorpresa. Un buen día mi padre apareció con él cuando todavía era un cachorro. Se lo había regalado un amigo que tenía una gata que había parido una camada. Este es de esos regalos que para mí no tienen precio. No sé cómo serían los otros gatos de la camada, pero este gato era muy bonito.

Gato

Como se puede ver en la imagen, solía subirse a la barandilla del balcón. Aunque es algo normal en los gatos, nunca me dejaba de sorprender la facilidad y la tranquilidad con que lo hacía. Otro de su comportamiento habitual era abrir la puerta de la nevera y mirar si había algo para comer. Teníamos que vigilarlo :-D

Era muy casero y solía dormir bastante. También tenía sus momentos juguetones, que eran cuando corría de un lado a otro y saltaba subiéndose a los sillones, el sofá y la mesa del salón. Al jugar mordía y arañaba. Era una costumbre que le inculcó mi hermano mayor desde que era un cachorro.

Lo echaré de menos y todos los buenos momentos que me hacía pasar.

por Teodoro el May 24, 2009 06:22 AM

May 23, 2009

Campeonato Mundial de Tetris

Hace años yo hacía los comentarios en los campeonatos de Real Time Battle de la XGN y del día del Patrón de Informática. Ahora he ascendido y los hago del campeonato mundial de Tetris.

En otro orden de cosas, después de gastarme torrocientos euros en una videocámara de alta definición, voy y subo un video sólo con voz y una foto fija...

por jacobo el May 23, 2009 01:02 PM

May 19, 2009

Coming soon to your screens …

Now that Last.fm is restricted in most countries, the obvious alternative (already discussed in previous posts) was to start offering support for similar services for people that cannot / don’t want to use Last.fm anymore.

So here is Vagalume with support for Libre.fm:

Vagalume using the Libre.fm radio

(this is not ready yet, but expect a new release in a few days/weeks)

por berto el May 19, 2009 10:17 PM

May 18, 2009

Asamblea Xeral Extraordinaria de GPUL: 28 de maio

Asamblea Xeral Extraordinaria de GPUL

Lugar: Aula de Graos (Planta 2). Facultade de Informática da Coruña
Data: Xoves 28 de maio de 2009
Primeira convocatoria: 18:30 Segunda convocatoria: 19:00
Orde do día:

   1. Lectura e aprobación, se procede, da acta da sesión anterior
   2. Asuntos de trámite
   3. Informes da directiva
   4. Reglamento de socios
   5. Colaboración con Trasno
   6. Convenio de Colaboración con ESF
   7. Federación de LUGs
   8. Actividades de verán
   9. Rogos e preguntas

A Coruña, 12 de maio de 2009

Importante: Publicada aula da asamblea.

leer más

por fid_jose el May 18, 2009 07:13 PM

May 17, 2009

Pila vacía

Después de ver THX-1138, por fin he vaciado la pila de DVDs.

Sin embargo, ahora tengo una pregunta: después de escapar de la distopía futurística y encontrarte con la Naturaleza y tener la escena final con el sol poniente, ¿cómo sobrevives? ¿De dónde sacas la comida? ¿Te las puedes arreglar tú solo después de haber vivido toda tu vida bajo un régimen autoritario que, aunque te tenía esclavizado, te había proporcionado todo lo que tenías?

¡Oh, no! ¡Vuelvo a cometer el error de pensar demasiado en los problemas prácticos! :)

por jacobo el May 17, 2009 08:24 PM

May 13, 2009

Más música

Reciclo el título de la historia anterior para el de hoy. Les presento las últimas novedades en el mundo retrinqueiro-musical.

Worrisome Heart, de Melody Gardot. No conocía a la chica ésta, y no sabía lo que me estaba perdiendo. Melody Gardot es una cantante de jazz, muy del estilo de Diana Krall (pero sin piano). Sé que decir que Diana Krall canta jazz hará rechinar los dientes a más de uno, pero es más rápido que empezar a pegar etiquetas hasta encontrar una combinación que defina exactamente el tipo de música al que me refiero. Es jazz nocturno y sensual, seductor. No susurra, pero casi.

Stromata, de Charlotte Martin. Pop conducido por la voz y el piano de esta cantante, parecido a Tori Amos pero sin tantos gorgoritos. Cortes destacados: Stromata y Keep me in your pocket.

Rise, de Samantha James. House, dance y chill out con una preciosa voz. Todo muy accesible y (en general) bailable. Música de poner a todo trapo en el coche un sábado por la noche cuando vas a salir con tus amigos.

Y de momento es todo. Un día de éstos me apuntaré a last.fm, que es donde descubrí (mientras no era de pago) a esas artistas. El precio es bastante adecuado (unos 30€ al mes), y cuando lo probé me gustó mucho. Uno de mis mayores placeres es descubrir un artista que me guste y no conociera previamente, y con last.fm (y antes, Radio Paradise) me pasó a menudo.

 

por xouba el May 13, 2009 08:01 AM

Más libros

Hacía mucho tiempo que no comentaba los últimos libros que he leído. Tanto, que he tenido que ir a the pila de libros (parafraseando a Jacobo) y a la lista de posts para ver cuáles tocaban ahora.

The Weefree Men, de Terry Pratchett. Una historia sobre una niña que aprende que es bruja cuando su hermano es secuestrado por un hada malvada, y en su ayuda acude una tribu de guerreros fieros, de piel azul, vestidos con kilts escoceses ... y de unos 15cm de alto, aproximadamente. Un cuento de hadas no demasiado tradicional al estilo (supongo que) habitual de Pratchett. A mí no me gustó demasiado (me pareció un poco simple), pero a Harapos le encantó. Aunque ella es fan de Pratchett de siempre, si no me equivoco; yo no había leído nada de él hasta ahora.

Ojos de dragón, de Stephen King. Una historia de fantasía medieval bastante típica: un príncipe de un reino cualquiera que, tras la muerte de su padre el rey, es apartado del trono que le pertenece por su hermano y un mago malvado (de nombre Randall Flagg, uno de los malos habituales de las obras de King). He leído sólo tres libros de Stephen King: La Zona Muerta, The Stand ("Apocalipsis", en español) y éste; y de ellos, el primero me pareció el mejor. Lo que tienen todos en común es que se leen muy bien. Enganchan. Lees y lees no tanto porque estés disfrutando la lectura (paladeándola, como quien dice) como porque quieres ver cómo se desenreda todo el lío que se plantea. No me parece algo malo, pero a veces al acabar te quedas con la sensación de que has perdido un poco el tiempo. Que no era para tanto. Algo de esto me pasó con este libro: como pasar, sólo pasan tres cosas importantes; pero como King las cuenta muy bien, te va liando de una a otra y te tragas las 200 páginas en un periquete.

El Guerrero nº 13, de Michael Crichton. Originalmente, "Devoradores de cadáveres". Pensaba que ya había comentado este libro, pero estuve buscando entre los posts pasados y no lo encontré. Si la review es repetida, se fastidian. Lean otros weblogs, leñe, que hay miles por ahí adelante languideciendo sin lectores.

Bueno, como decía: el libro original se llama "Devoradores de cadáveres", pero desde que se hizo la película llamada El guerrero nº 13 (protagonizada por Antonio Banderas) se sacó una edición con ese título y la foto del ínclito como portada. El libro pretende ser la crónica de Ahmad Ibn Fadlan sobre su viaje desde su Bagdad natal a las tierras septentrionales (Bulgaria, originalmente) como embajador del califa. El designio es en realidad una expulsión por problemas de faldas del amigo Ahmad con una de las mujeres de un ricachón de la ciudad. En su viaje, el embajador se ve implicado en la misión de un rey vikingo, Bullywif (otra forma del nombre Beowulf), que es llamado por otro rey para ayudarle a vencer a un enemigo atávico: los Wendol, seres primitivos parte humanos y parte osos (según dice la leyenda). El libro es un retelling de la leyenda de Beowulf, que Crichton escribió como parte de un reto lanzado por otro escritor que decía que la leyenda era aburrida. Visto el éxito de libro, imagino que Crichton ganó el reto.

Unto a good land, de Vilhem Moberg. Éste es la segunda parte de la tetralogía The Settlers, que cuenta las aventuras de una familia de emigrantes suecos a los EEUU en el siglo XIX. En aquella época hubo muchos suecos que emigraron a diferentes partes de EEUU, especialmente Minessota (que es parecida por clima y entorno a su país de origen), buscando una vida mejor o libertad religiosa. Además de la familia de Karl Oskar Nilsson, otros paisanos de la parroquia de Lujder emigran también. Ya escribí algo del primer libro antes; el segundo parte desde el momento en que Karl Oskar pone el pie en el puerto de New York hasta el momento en que pasan su primer año en el nuevo mundo, pasando por todo su viaje desde New York a Minessota. Es un libro realista y sin grandes aventuras, pero me gustó mucho. No hay héroes, sólo personas normales. De todos los libros uno acaba recordando sólo tres o cuatro momentos, y de éste me quedo con cómo explica que en Suecia todo pertenecía a otras personas: otros granjeros, la iglesia o la corona. Pero en América pasan por kilómetros y kilómetros de tierras sin dueño, esperando a que llegue alguien y las reclame. Son libres.

Por último, un libro cuya versión en película (protagonizada por John Cusack) es una de mis preferidas (al lado de Las aventuras de Ford Farlane, película de culto 100% ochentera): High Fidelity, de Nick Hornby. Va de un treintañero amargado y snob musical, dueño de una tienda de discos que sobrevive a duras penas, al que deja su novia. Es el principio de un "viaje hacia atrás" del protagonista, repasando sus cinco relaciones fracasadas más importantes para entender por qué siempre le pasa lo mismo. El libro batió en su momento el récord Guiness de referencias musicales, con razón: hay constantes referencias a canciones y grupos musicales, especialmente de las discográficas estilo Motown. El autor disfraza reflexiones bastante profundas con metáforas tan inverosímiles como (mi preferida) una sobre la pérdida de la pasión en las relaciones basada en la lencería. Aparte, los dos empleados de la tienda (distintos entre sí como el día de la noche) hacen de sidekicks del progragonista, ilustrando dos tipos de personalidad bastante habituales en los frikis musicales. Es profundo y divertido al mismo tiempo; ¿qué más se puede pedir?

Ahora estoy leyendo ... tachán ... Historia (Antología), de Heródoto. Sé lo que están pensando: "menudo coñazo". Pues sí, eso pensaba yo. Lo compré sobre todo por aumentar mi coeficiente snob. Pero leyéndolo resulta que no es tan aburrido. El estilo es curioso (aunque me recuerda mucho a Tolkien en El Silmarillion), pero una vez que te pones a leerlo, y si no te pierdes entre los nombres de dioses, pueblos y personajes (las notas al pie ayudan mucho), es bastante interesante. El libro intenta explicar los motivos y el desarrollo de las guerras Médicas, entre los griegos y los persas, unos cuatro siglos antes de Cristo. Entre los hechos que se narran está la famosa historia de los 300 espartanos que dio origen al cómic y la película. Una de las primeras cosas que aprendes es que "Lacedemón" es Esparta, y "lacedemonio" es "espartano"; algo que queda muy bien luego para las charlas casuales en las fiestas de relumbrón. Por lo demás, no es un libro que se pueda recomendar como lectura rápida, pero sí que es menos duro de lo que parece.

Y de momento nada más. Si me dejo alguno, ya lo contaré por aquí.

 

por xouba el May 13, 2009 08:01 AM

Editor WYSIWYG para los Retrincos

Siempre deseoso de ofrecer nuevos motivos (o excusas) a mis queridos lectores (y todos aquellos que acaban en esta página por azares de Google) para que recalen más a menudo por aquí, he incorporado a los Retrincos un editor WYSIWYG. Ahora siempre que escriban un comentario podrán hacerlo viendo, más o menos, cómo quedará el resultado.

Detalles técnicos: usé el módulo WYSIWYG y el editor TinyMCE, que me parece que es el mismo que están usando en GPUL. No es Google Docs, pero está bien.

De paso me he dado cuenta de que siempre usaba el tipo Página en lugar de Historia para crear nuevas entradas en el weblog, lo que para los que saben algo de Drupal debe ser buena indicación de mi conocimiento del "motor" de esta web. Hoy todo son buenas noticias.

 

por xouba el May 13, 2009 08:01 AM

¿Qué hago con mi iBook?

Soy una víctima de la obsolescencia planeada de la informática.

Tengo un iBook G4 de 12", a 1Ghz, con 768MB de RAM y 60GB de disco duro. Tiene Bluetooth, 802.11b/g, un altavoz fastidiado y la batería sólo funciona si está enchufado, lo que lo convierte en un ordenador portable más que portátil. Tiene instalado OS X 10.3, "Panther", que era el que venía "de serie". Compré el ordenador de segunda mano en el 2006, cuando tenía dos años, con lo que ahora tiene cinco.

Son muchos años para un ordenador. "Panther" está en la lista de sistemas operativos en extinción. La versión siguiente, "Tiger" (10.4), ya es vieja; y "Leopard" (10.5) es lo que viene con los Macs que se venden ahora. Usar "Panther" ahora es como usar Windows 98 cuando Windows XP lleva un año en circulación. No es fácil encontrar software nativo, y si lo encuentras son versiones antiguas. Eso no me importaría demasiado: ahora mismo estoy usando Firefox 2.0.20, y salvo Flash (que al fin y al cabo tampoco podía usar, porque no hay versión para PowerPC), no echo nada de menos. Lo malo es cuando no hay versión disponible, ni antigua ni nada. Por ejemplo: estoy buscando un cliente de subversion, pero salvo que tire de MacPorts o de Fink (que tampoco tiene la última versión para "Panther"), no lo hay. Los productos Open Source suelen ser más "tolerantes" al uso de sistemas operativos algo antiguos, pero cinco años son muchos años. Hace cinco años acababa de salir la primera Ubuntu: la versión 4.10, "Warty Warthog"; ahora está a punto de salir la 9.04, "Jaunty Jackalope". Hace cinco años la distribución estable de Debian era "Sarge" (3.1) y ahora es "Lenny" (5.0). En ese tiempo han salido versiones menores de "Panther", con lo que ahora tengo la 10.3.9. Pero claro, sigue siendo "Panther".

Así que ahora no sé qué hacer. Quería mantener OS X, porque es el operativo nativo del iBook y se nota. Por ejemplo, en cómo manejar el touchpad. Como sólo tiene un botón, el segundo botón que se presupone en Linux se simula con F12. El botón del medio se simula con F11. Luego está el soporte de dispositivos: a estas alturas todo está bien soportado en Linux, pero noto que el ventilador (no sé si del micro, del disco duro, o qué) no se oye en OS X salvo si le doy mucha caña, pero en Linux se activa con poco que haga. En OS X se puede usar la tecla "Alt" como sustituto de "AltGr" para teclear arrobas o sostenidos, pero en Linux hay que usarla en combinación con la tecla "Fn" (hay formas de cambiarlo, lo sé; pero estoy hablando del comportamiento por defecto). En resumen, la user experience no es tan buena.

Pero no me va a quedar otro remedio que instalar Linux. Cada vez que necesito algún programa nuevo, sudo. Estoy demasiado acostumbrado a tener todo al alcance de apt-get. Tuve durante un tiempo OS X y Linux, y Gnome se movía bastante bien. El iBook trae una ATI de 32MB, que da para tener Compiz con bastantes efectos activados sin sufrir mucho. Siempre me pareció que el disco duro iba más lento en Linux que en OS X; pero no tengo pruebas, pudo ser mi impresión.

Otra opción sería venderlo. ¿Pero por cuánto? Se pueden encontrar netbooks casi tan potentes (aunque no tan bonitos, por supuesto) por poco más de 200€. Para venderlo por menos que eso, me lo quedo aunque sea como adorno.

Así que ... tendrá que ser Linux. Debian o Ubuntu; antes tenía Ubuntu porque no es lo mismo el hardware PowerPC que el Intel, y no quería ensuciarme las manos demasiado. Pero como mi ordenador "principal" lleva Ubuntu, y no dependo de drivers privados (los de Nvidia), podría volver a Debian después de varios años de exilio. Aunque no sé cómo de difícil sería la configuración de la tarjeta wifi; debe estar bien soportada, pero en Ubuntu venía todo hecho.

Creo que es el momento de empezar a bajarse el netinst de "Lenny" para PowerPC.

por xouba el May 13, 2009 08:01 AM

Frustraciones del "tuning" de escritorio

No sé si les habrá pasado lo mismo: un día, por probar, arrancan una sesión con otro escritorio distinto al que usaban. XFCE en lugar de Gnome, Gnome en lugar de XFCE, KDE en lugar de LXDE, lo que sea. No les gusta, y vuelven al de siempre. Y entonces se dan cuenta de que hay cosas que han cambiado: los tipos de letra no se ven igual y los temas de GTK/Gnome no funcionan, o funcionan a medias.

A mí me cabrea mucho (me cabrean mucho muchas cosas, que conste; es un problema que tengo). Y como pensé que habrá gente a la que también le cabree, les voy a contar de forma muy breve cómo arreglarlo. Los dos temas van por separado: tipografías por un lado, aspecto de GTK por otro.

Lo de las tipografías en Linux es una historia complicada. Uno de los protagonistas es un software llamado fontconfig. A grosso modo, controla cómo se ven las fuentes en la pantalla. Es el que tenemos que tocar para, por ejemplo, configurar el antialiasing de las letras.

No sé cómo hace Gnome para guardar la configuración de tipografías. Yo toqueteo un poco el asistente hasta que encuentro una configuración que me gusta (que viene siendo antialiasing con LCD subpixel, y luego suavizado a nivel "Leve", o "Ligero", según la traducción). Anteayer probé un momento KDE 4.1, a ver si se había redimido de sus pecados; y como no era así, volví a Gnome (que conste que antes tenía XFCE, pero eso es otro tema). Y las tipografías estaban todas mal. El antialising era distinto. Fui inmediatamente al asistente de Gnome para ver qué había cambiado. Nada: todo seguía igual, pero aquello se veía ... mal (hacen falta años y mala baba para entender la importancia de estas tonterías). Probé a cambiar todo lo cambiable y vi que apenas se notaba diferencia. Horror.

Entonces recordé algo: el fichero ~/.fonts.conf. fontconfig toma la configuración de varios sitios: primero la configuración general de /etc, luego la configuración de usuario. Y esa configuración está en el fichero ~/.fonts.conf. Comprobé que tenía ese fichero, y mirando el contenido vi que podría tener que ver con las diferencias que notaba (había un hinting = full en un sitio que era sospechoso). En otros tiempos hubiera buscado en Internet cómo funcionaba, pero voy viejo y me hago cómodo. Eliminé el fichero y santas pascuas. Al volver al asistente de Gnome para las tipografías, todo volvió a funcionar. Una cosa solucionada.

Después estaba el tema del tema (ríanse, es un chiste). Quería cambiar el aspecto del tema en Gnome, y sólo cambiaban algunas cosas. Esto lo lleva GTK, y cómo no, también tiene un fichero de configuración de usuario: ~/.gtkrc-2.0 (si tienen un fichero llamado ~/.gtkrc-1.2, son ustedes miembros de la vieja guardia o llevan demasiado tiempo sin actualizar su distribución). De paso descubrí que los bookmarks del navegador de ficheros de GTK (el que se lanza cuando le dan a "Abrir" o "Guardar como" en aplicaciones GTK) se guardan en ~/.gtk-bookmarks. Cosas de escribir ~/.gtk y pulsar "Tab".

Para abreviar, apliqué la misma receta a este fichero que al de fontconfig, y volví al asistente. Todo correcto. Mucho mejor.

Aparte de estos comportamientos extraños que achaco a que XFCE, KDE y Gnome usan formas ligeramente diferentes de guardar los settings, una cosa que siempre me ha molestado mucho de Gnome es que por defecto sólo te permite configurar unos pocos atajos de teclado. Por ejemplo: sólo trae dos escritorios virtuales por defecto, y por lo tanto, sólo trae atajos de teclado para cambiar entre dos escritorios. Increíble. Muy pocas cosas tiene en pantalla esta gente si les llegan dos escritorios. Otra: no hay ningún atajo de teclado para lanzar un terminal, hay que irse al menú o crear un lanzador en la barra. Gnome debe de estar hecho para gente que no usa el teclado, o algo así. No sé.

Para cambiar algunas de estas cosas se puede ir al asistente de Gnome, pero para otras hay que tirar de una utilidad llamada gconf-editor. ¿Recuerdan todo lo que, años ha, criticábamos de Windows porque tenía un "registro" en el que estaba gran parte de la configuración, que tiene un interfaz ridículamente complejo y que de vez en cuando se corrompe y obliga a configurar todo otra vez? Pues GConf es lo mismo, pero en Linux. Miren cuántas cosas buenas aprendemos de Windows.

Con gconf-editor se pueden cambiar los atajos de teclado de Metacity, el window manager que usa Gnome. No hay capturador de keystrokes, hay que introducir la combinación a mano (por ejemplo, "<Control>F5"). La tecla Windows es "<Super>", por si se lo preguntaban. Para definir un atajo que lance una aplicación primero hay que definir el atajo para run_command_1, y luego, en otra parte, definir lo que hace ese run_command_1. Todo muy user friendly, como pueden ver.

En fin. Ya me he desahogado por hoy. Para compensar, me apunto contarles otro día las grandezas de Ardour. Vayan mirando para abrir boca.

por xouba el May 13, 2009 08:01 AM

"Saga", de Tonino Benacquista

Si se junta a cuatro guionistas/escritores fracasados, de orígenes variopintos, y se les da la ocasión de hacer una serie de TV con total libertad ... ¿qué pasaría? Ésa es la premisa de Saga, de un escritor francés completamente desconocido para mí hasta ahora llamado Tonino Benacquista.

El libro trata de cómo encajan esas cuatro personalidades, qué producto resulta de su combinación artística y qué (inesperadas) repercusiones tiene sobre la sociedad francesa. Y entre medias, como decían en "Parque Jurásico", la vida se abre camino: cada guionista tiene su vida y sus planes, que no dejan de ocurrir porque se encierren en una habitación a hilar las vidas de los personajes de "Saga", que es el nombre de la serie que crean.

Los cuatro guionistas son:

La novela está contada en clave de humor, escrita de forma sencilla pero salpicada de toques líricos ("dos sombras brindaban con champán") y reflexiones, con la voz de los personajes, sobre la vida y el mundo de la TV y el cine. Hay referencias frecuentes a programas de TV y películas famosas, algunas (la de Ingmar Bergman) insertadas de forma muy graciosa. Es un libro divertido, no demasiado largo (sobre las 300 páginas) y con un final sorprendente ... aunque tampoco me gustó demasiado. Yo hubiera acabado el libro un poco antes: el último capítulo me parecía innecesario. Te saca un poco de todo el mundillo de la TV y el cine en el que te había metido desde el principio.

Por lo demás, los personajes son entrañables y se los "cala" rápido. Todo el libro está contado desde el punto de vista del guionista novel, que es el nexo de unión de los demás. Es una persona joven y con problemas de pareja, obsesionada por su trabajo y con ganas de comerse el mundo. Cae bien desde el principio, lo que es una gran ayuda a la hora de seguir leyendo.

Muy recomendable. No sé cómo de fácil será de conseguir (a mí me lo dejaron), pero merece la pena buscarlo.

por xouba el May 13, 2009 08:01 AM

May 09, 2009

Un anuncio para mi web

Si veis este vídeo sabréis qué es lo que hago cuando se me acaban las ideas.

por jacobo el May 09, 2009 10:40 PM

May 02, 2009

El Rey ensaya el mensaje de Navidad

Este vídeo muestra lo que ocurre "entre bastidores" durante los ensayos del mensaje de Navidad del Rey.

por jacobo el May 02, 2009 07:43 PM

April 28, 2009

Maemo SDK beta released: Hildon development is now open!

The Maemo 5 Beta SDK has just been released. Apart from the many changes introduced since the alpha release, one important milestone is that from now on the development of Hildon and Modest will be open and hosted at the Maemo Garage in a public Git repository.

For Hildon we now have a development mailing list where you can talk to us, make suggestions, contribute, complain or simply follow the progress of this project.

I’d like to thank Nokia for having taken yet another step towards openness, and of course all the people who have been supporting Maemo, using it, spreading it, developing for it and reporting bugs.

Let’s make Maemo 5 a success!

por berto el April 28, 2009 10:48 PM

Certificados de asistencia IX Jornadas

Los certificados de asistencia a las Jornadas de Software Libre ya están listos.
Las personas que lo deseen deben solicitarlo en este formulario.

por fid_jose el April 28, 2009 06:42 PM

Última hora: bus grátis para ir ver a Stallman a Vigo

Se queres ir ver a Richard Stallman a Vigo e precisas transporte, podes vir no bus que Igalia vai pôr para ir desde Corunha, passando por Santiago e Pontevedra. Mais info aqui.

por berto el April 28, 2009 03:53 PM

April 27, 2009

Richard Stallman estará en Galicia

Richard Stallman, fundador del proyecto GNU y de la FSF, estará en Galicia los días 29 y 30 de Abril